ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 240 / 5

ประโยค - พระธัมม์ภาพถูกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 175 ๑๑. เรื่องฤกษ์พราหมณ์ [๒๔๕] [ข้อความเบื่องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ที่อุโบสถ ทรงปรารภฤกษ์พราหมณ์ ผู้วัดวัดค้างคาว คนหนึ่ง ศรัทธาเทวนาคนี้ว่า "กินจิต"

เนื้อหาเล่าถึงความเชื่อและการกระทำของพราหมณ์คนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในพระนคร โดยมีการขอพึ่งพาธรรมจากผู้คนในพระนครเพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายแก่พระนคร ดิ้นรนเพื่อขอสิ่งของต่างๆ ซึ่งปรากฏว่าได้รับการตอบสนองจา

ประโยค - พระธัมม์ทัฬฐุภาพแปล ภาค ๔ - หน้า ที่ 176 จำได้จึงถามว่า "พราหมณ์ ท่านได้สิ่งตามปรารถนาแล้วหรือ ?" ได้ ฟังว่า "ขอรับ กระผมได้แล้ว" จึงกราบทูลเรื่องนั้นแต่ว่าพระตกคง ใน ภายในวิหาร. [พระศาสดาตร

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสถึงพราหมณ์ซึ่งเป็นโจรหลอกลวง และเล่าเรื่องในอดีตเกี่ยวกับการแบ่งปันอาหารของตระกูลหนึ่ง ผลจากการตรวจสอบและการสังเกตการณ์ทำให้เห็นว่าพราหมณ์สามารถหลอกลวงผู้ไม่เข้าใจได้ แต่ไม่สามา

ประโยค - พระ พระบรมปั้ทุถถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 179 "ผู้มีปัญญามารม ประโยชน์อะไรด้วยชุก ทั้งหลายของเธอ, ประโยชน์อะไรด้วยผ้าทำ ด้วยหยั่งนี้ชื่อของฉะของเธอ, ภายในของเธอ ร

นี่คือบทที่สนทนาเกี่ยวกับความหมายของปัญญาและความสำคัญของการปล่อยวางจากกิเลส โดยเสนอว่า ผู้ที่มีปัญญาจะไม่ถูกหลอกลวงโดยรูปภายนอก และในตอนท้ายของเทศนา มีผู้บรรลุอริยะผลจำนวนมาก.

ประโยค - พระธีมม์ทัศถูกจูล่าแปล ภาค ๙ หน้าที่ 180 ๑๒. เรื่องนางกสิลาโคดมี [๒๒๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในจัณฑะกูฎ ทรงปรารถนากสิลาโคดมี ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "ปลูกธรร" เป็นต้น. [น

บทความนี้นำเสนอคำสอนของพระศาสดาที่ประทับอยู่ในจัณฑะกูฎ เกี่ยวกับนางกสิลาโคดมีและการปรากฏของท้าวสักกะ ขณะที่พระศาสดาได้ตรัสถึงคุณสมบัติของนางกสิลาโคดมีและการสนทนากับท้าวสักกะ โดยเนื้อเรื่องเป็นการเล่าถ

ประโยค - พระธัมมทัณฑ์ถูกอปลิเปลี่ย ภาค ๙ - หน้าที่ 182 13. เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง [๒๖๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประชุมอยู่ในพระเจตวัน ทรงปรารถนาพพรหมณ์ คนหนึ่ง ครสพระธรรมเทคนิว่า "น อาทิ" เ

ในพระธัมมทัณฑ์นี้ พระศาสดาได้ทรงประจักษ์ต่อพราหมณ์คนหนึ่งและได้ชี้แจงว่าความหมายที่แท้จริงของคำว่า 'พราหมณ์' ไม่ได้หมายถึงแค่ผู้ที่เกิดจากสายเลือด แต่ต้องมีลักษณะของการไม่ถือมั่นและปราศจากเครื่องกังวล

ประโยค - พระธรรมบทฉบับถูกแปล ภาค ๓ - หน้า ที่ 183 [แก่อรรถ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า โยนูชิ ได้แก้ ผู้อภิปรายแล้วแต่ค้าน. บทว่า มุตติสมุทัง ความว่า ผู้อภิปรายแล้วในถ้องอันเป็นของมืออยู่ แห่งมรรคคาฯ

ในข้อความนี้พูดถึงการอภิปรายในพระธรรมบท โดยมีการชี้ให้เห็นว่าผู้ที่ได้รับรู้และถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับธรรมะถือเป็นพรามณ์ที่มีบทบาทสำคัญในการนำเสนอความเข้าใจในหลักธรรมและการมีชีวิตที่ละเอียด. การเรียกช

ประโยค - พระลิ้มทัศนาจรแปล ภาค ๙. หน้าที่ 185 ซึ่งชื่อว่ากว่าจะลุกลิขเครื่องข้อง เพราะความทีเลสเครื่องข้องทั้งหลาย ความมีราฐเป็นต้น อันล่วงได้แล้ว ผู้ซื้อว่าพรากได้แลแล้ว เพราะ ไม่มีแห่งโยคะแม้ ๔ ว่า

บทความนี้พูดถึงการตีความและวิเคราะห์พระลิ้มทัศนาจรในภาค ๙ โดยเน้นที่ความสำคัญของเครื่องข้องและราฐที่ล่วงไปแล้ว และผลลัพธ์ทางจิตใจของผู้ที่ฟังเทศนา ซึ่งนำไปสู่อิทธิผลและโศกาดูรติผลอย่างลึกซึ้ง สามารถอ่

ประโยค - พระอิ้มปทุ่งฉุกเฉินแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 187 ทั้งนั้น ฝ่ายภิกษุต้องพูดชนะคือความโกรธ และเชื่อคือตันห่อน เป็นไปในภายใน ควร" ดังนี้แล้ว ศรพระคาถานี้ว่า:- "เรายืดูอคุตุตะนะ เชื่อ และเครื่อง ต่อพร

ข้อความนี้พูดถึงความสำคัญของการใช้พระคาถาเพื่อลดความโกรธและพัฒนาความรู้ภายใน โดยมีการกล่าวถึงประสบการณ์ของภิกษุที่สามารถเข้าถึงพระอรหัตผลได้ นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับการประกอบการฝึกฝนภายในเพื่อ

ประโคต - พระธรรมม์ที่ถูกแปล ภาค ๘ - หน้าที่ 189 "บุคคลมาชะอะไรได้ดี จึงอยู่เป็นสุข, มหาอะไร ได้ดี จึงไม่เศร้าโศก, ข้าแต่พระโคดม พระ องค์ย่อมชอบใจสิ่งการ่ำธรรมอะไรสิ which เป็นธรรมอันเอก." ลำดับนั้น พ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเรียนรู้การควบคุมความโกรธและความสำคัญของการบรรลุพระอรหัตในพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ผู้ทรงแนะนำให้บุคคลมาชะความโกรธเพื่อไม่ต้องเศร้าโศก และสร้างความสุขให้กับตนเอง ขณะเดียวกันมีการบ

ประโยค - พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 193 ย่ำแล้ว. พระศาสดา. อุปชฌายะของเธอถูกอย่างไรอย่างไร ? พระราหุล. ว่ากล่าวอย่างคำชี้นี้ พระเจ้าขา. พระศาสดา. ส่วนอุปชฌายะของเธอ ว่าอย่างไร ? พระราหุล. ไม่ว่าอะ

บทเนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาระหว่างพระศาสดาและพระราหุลเรื่องการเป็นผู้ปราศจากความโกรธ การฟังธรรม และการปฏิบัติตามคำสอน มีการสอนเกี่ยวกับการควบคุมอารมณ์ โดยภิกษุจึงสนทนากันในโรงธรรมว่าด้วยความสำคัญของพฤต

ประโยค - พระอิ่มปทุทธุถูกแปล ภาค ๘ - หน้าที่ 194 ไม่มีต้นหาเครื่องฟื้นขึ้น เพราะไม่มีเครื่องฟื้นนี้คือ ต้นหา ผู้ถือว่าฝึก แล้ว เพราะฝึกอินทรีย์ ๖ ผู้ถือว่า มีสรีระในที่สุด เพราะอัตภาพ อันคงอยู่ในที่ส

เนื้อหาเกี่ยวกับปรัชญาพระพุทธศาสนาแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการฝึกอบรมจิตใจ และอัตภาพที่มั่นคงในการบรรลุอริยผล โดยเฉพาะความเข้าใจในสรีระและต้นหาในการฝึก เมื่อผู้คนจำนวนมากสามารถเข้าถึงอริยผลได้ที่พวกเ

ประโยค - พระธัมม์ทัตถูกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า ที่ 196 ที่เดียวกันใด; อัน يعتبرเหมือนลิ้มรสพรรคดก ย่อมไมื่คด ไม่ต้งอยู่ บน ปลาย หลักแหลม, ย่อมกลิ่นตกไปที่เดียว ฉันใด; แม้มาทั้ง ๒ อย่าง ย่อมไม่คด ไม่ต้งอยู

เนื้อหาพูดถึงคำสอนของพระธัมม์ทัตที่กล่าวถึงการไม่ติดในกามทั้งหลาย เปรียบเทียบกับน้ำที่ไม่ติดอยู่บนดอกบัว โดยผู้ใดที่สามารถหลุดพ้นจากกามเหล่านี้ จะถูกเรียกว่าเป็นพรหม ในท้ายเรื่องมีผู้ฟังจำนวนมากที่บรร

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิฤทธิลา ภาค ๙ - หน้าที่ 200 ว่า เป็นพรหมมัย [แก้อรรถ] บรรดาทหมานนั้น ท้วง ว่า ครุณรติอญฺ ฉันเป็นต้น ความว่า เราเรียกบุคคลผู้ประกอบด้วยปัญญา อันเป็นไปในธรรมทั้งหลายมานั้นเป็นต้น

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระธรรมปิฎกฐิฤทธิลา โดยเน้นไปที่การอธิบายความหมายของคำว่า 'พรหมมัย' และการประกอบด้วยปัญญาในการเข้าถึงธรรม ดังนั้นจึงนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการบรรลุอรหัตผลในกลุ่มชนจำนวนมากที่ได้รับก

ประโยค - พระอภิญฺญูถูกฉุดกายแปลก ภาค 4 - หน้าที่ 202 ไปยังถ้ำนันนะเล เทพบา เห็นท่านกำลังเดินมา คิดว่า "พระเจดีย์ นี้ จักเป็นผู้ อันใด ๆ นินฺทํดูในแน่นแท้ ท่านจงจักไปในวันรุ่งนี้หรือรวมนี่." [เทพบา คิด

ในบทนี้ เทพบาคิดถึงพระอภิญฺญูเมื่อเห็นท่านเดินเข้าไปในถ้ำนันนะเล โดยคำนึงถึงการทดสอบความบริสุทธิ์ของท่าน และเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับบุตรของอุปสิกา ซึ่งมีการท้าทายจิตใจและศรัทธาของผู้ที่เกี่ยวข้อง การ

ประโยค - พระธัมม์ทัตถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า ที่ 203 อาจจะขอชะเวมเครื่องละครผู้เป็นเจ้าได้ เทพจ. ถ้าท่านไม่อาจจะขอชะเวมเครื่องไซร์ ท่านจงบอกเพื่อ ใส่ผงหิงเขลในฤกษ์ของคุณนั้น อุบาสิกา ฉันไม่อาจเพื่อกล่

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาระหว่างอุบาสิกากับเทพเจ้าเกี่ยวกับการพิธีบูชาพระเถระ โดยมีการกล่าวถึงการทำพิธีต่างๆ และการขอบูชาหนึ่งในพระธรรม และอุบาสิกายอมรับที่จะทำตามคำแนะนำของเทพเจ้า ในขณะที่เรื่องราวยัง

ประโคม - พระธัมมาทัตฯฉบับแปล ภาค ๙ หน้า ที่ 204 หรือด้วงพร้อมในศิลาของตน จริงล่ะว่า “ข้าพเจ้าไม่เห็นที่ๆ ข้าพเจ้า ทำเวรรรมนเลย ท่านกล่าวอย่างนี้ เพราะเหตุไร ? เทพาก ท่านไม่เห็นหรือ ?” พระเถระ. เออ เร

ในการสนทนาระหว่างพระเถระและเทพาก พระเถระได้มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการไม่เห็นที่ทำเวรรรมน ส่วนเทพากได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการสังเกตสิ่งใกล้ตัวและการรักษาศีลธรรม เพื่อเข้าถึงความบริสุทธิ์และพระอรหั

ประโยค - พระธัมมาทั่วยุตฺถลาภม ภาค ๘ หน้าที่ ๒๐๕ ออกไปเสียด" เมือจะสนเทพฤา จิงปลงอหนานี้ว่า:- "การอยูของเราบรรสุทธิ์แล้วหนอ, ท่านอย่า ประทุมร้ายเรามิขมงมิตร ผู้มีตบะ ผู้มีบรรมี แล้ว, ท่านจงออกจากป่าใ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสอนของพระศาสดาเกี่ยวกับความไม่โกรธในสภาวะต่างๆ ของภิกษุ รวมถึงเรื่องราวการมีสติของผู้บรรพชิตที่มีกำลังใจต่อความท้าทายและการทำงานเพื่อบรรลุอรหัตผล โดยมุ่งเน้นถึงการไม่เกี่ยวข้องทางใจ

ประโยค - พระธัมมปทุตฺตอคาแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 208 [พระเถระถูกสามีของหญิงนั้น but ไม่โกรธ] สามีนี้ มีความโกรธเกิดขึ้นว่า "ก็เจ้าจักไม่อในบุคคลผู้พา เจ้าไปเก่าหรอ? เราจักทำธรรอันสมควรแก่กุญนี้ (แทน) ตัว

ในบทนี้กล่าวถึงกรณีที่พระเถระถูกสามีของหญิงหนึ่งกล่าวหา โดยสามีเกิดความโกรธ พระเถระสามารถควบคุมอารมณ์ได้ไม่โกรธ และพระศาสดาได้ชี้ให้เห็นถึงธรรมชาติของภิกษุว่าเมื่อถึงสถานการณ์เช่นนี้ ความโกรธไม่สามารถ

ประโยค - พระพุทธัชฌาแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 209 แม่ผู้ประทานอภัย ดังนี้แล้ว ครัสพระคาถานี้ว่า :- "ผู้ใดวางอาญาในสัตว์ทั้งหลาย ผู้สะดุ้งเงา ผู้มันคง ไม่เมาเอง ไม่ใช่ผู้มันเอง เราเรียก ผู้มัน ว่า เป็นพรหมณ

บทนี้กล่าวถึงการวางอาญาในสัตว์และการบรรลุธรรม โดยเฉพาะการอภัยในความเข้าใจของพรหมณ์ พร้อมคำอธิบายถึงคุณสมบัติของผู้ที่ไม่ตกอยู่ในกิเลสและการบรรลุอรหัตผล ทั้งหลายมีโสดาปัตผลเป็นต้น ผู้ที่มีปฏิุทะและสามา

ประโยค - พระธรรมมัททุภาพแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 210 ๒๓. เรื่องสามเณร [๒๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวสวัณตรปะสาท ทั้งหลาย ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "อวีรุทธ" เป็นต้น. [พร้อมอธิบายเสียงไห

เนื้อหาในพระธรรมเทศนานี้พูดถึงเหตุการณ์เมื่อพระศาสดาประทับอยู่ในพระเวสวัณตรปะสาท พระหมณีจัดเตรียมให้พระทำการบริหารและเลือกสามเณร ๕ รูปเพื่อนำมาแต่งตั้ง แต่อาจเกิดความเข้าใจผิดเมื่อสามเณรที่มาถูกตำหนิแ